Ella

Hallo allemaal!

Ik zie dat het al weer een week geleden is dat ik mijn laatste verhaal schreef! Dus tijd voor een nieuwe.

De dagen bij de tandarts zijn afgelopen week eigenlijk heel erg leuk geweest. Ik ga nu elke avond naar haar kliniek aan huis. Het is meer een kliniek voor wat rijkere mensen en toeristen. Het is daar vaak rustig, dus dan kan ze me veel uitleggen. En als ik zin heb, ga ik naar de kliniek overdag voor de armere mensen. Het is daar alleen heel chaotisch en krap en warm, dus daar ga ik niet elke dag heen. Maar het is wel onwijs interessant om te zien hoe het daar gaat!

Afgelopen vrijdag ben ik met Zann naar Ella geweest. Dat is ongeveer 5 uurtjes met de bus, dus het viel mee vergeleken met Jaffna! Ella is echt heel klein, maar de natuur is daar super mooi. We hebben zaterdag zelfs een berg (oke het was een heuvel) beklommen. Het uitzicht was fantastisch! Ik hoop heel snel foto's hier te kunnen plaatsen, zodat ik het aan jullie kan laten zien.

Op de terugweg van de berg (ik vond het toch een berg) zijn we langs een ayurveda spa gegaan en hebben we een full-treatment genomen! Massage, sauna, facial en een behandeling (ben even de naam kwijt) waarbij ze warme olie over je voorhoofd druppelen. Het voelt heel lekker, maar ik was zooo vettig overal, dat ik toch maar snel ben gaan douchen toen ik terug in het hotel kwam.

Zann en ik besloten de terugreis per trein te doen. De trein was een uur te laat, maar dat viel nog mee, want we praten meestal over 1/4 dag te laat 1/2 dag te laat of 1 dag te laat! Dus ik was tevreden! Zeker toen we ook nog een plekje konden bemachtigen!

In de trein hebben we Hina ontmoet. Ze komt uit Engeland maar is van Indiase afkomst. Ze is een net afgestudeerde arts en wilde nog eventjes twee weekjes op vakantie voordat ze aan de slag moet. Haar vader is trouwens tandarts! Ze was ook op weg naar Kandy en we raakten met haar aan de praat. We belden Ashika om te vragen of hij nog een goed en goedkoop hotel voor haar wist. En Ahshika stelde voor dat ze wel bij ons mocht komen. Dus ik heb voor twee dagen een roommate! Heel gezellig!

Zann, Hina en ik zijn vanmorgen wezen ontbijten met donuts in Kandy! Voor Zann de gewoonste zaak van de wereld, maar ik vond het toch wel erg vet voor de vroege ochtend!
Daarna ging Zann naar het weeshuis en heb ik met Hina een wandeling rond het Kandymeer gemaakt. We hebben net geluncht op een boomstam bij het meer. Nu zit ik hier in het internetcafe te wachten tot ik naar de tandarts kan gaan. Mijn eerste keer alleen met de bus naar de tandarts! Jullie horen snel hoe dat gegaan is;)

Kus voor allemaal!

PS: Ik zit trouwens in een ander internetcafe dan normaal. Dit cafe is midden in Kandy. Er zitten hier allemaal volwassen mannen om me heen te gamen. Echt de ideale plek voor Mathijs denk ik! =)

Jaffna en Tandarts

Hallo allemaal!

Weer even een berichtje van mij. Het gaat nu echt goed met me! Ik heb heimwee, maar dat hoort er gewoon bij. En er is al weer een week voorbij! Dus nog 11 weken te gaan

Donderdag ben ik met Ashika naar de Hindu tempel geweest waar Zann les geeft. We hebben even gekeken hoe ze les gaf. Het was erg leuk om te zien hoe goed de kinderen engels kunnen spreken! Ze vinden het echt leuk hier om naar school te gaan. Daarna hebben Ashika en ik een wandeling gemaakt aan de rand van Kandy. We zijn naar de langste rivier van Sri Lanka geweest genaamd Mahaweli.

Vrijdagnacht om 2 uur zijn Zann en ik van huis vertrokken. We gingen naar Jaffna in het noorden, het oude oorlogsgebied. Eerst met de tuktuk naar het busstation, want de bus zou om half 3 vertrekken. Daar aangekomen bleek de bus pas om half 6 te vertrekken! We zijn maar blijven wachten, want stel dat ie toch eerder zou komen.....

De bus vertrok inderdaad om half 6. Helaas was het een overheidsbus, wat betekent dat het erg vol is, een airco en heel erg smalle stoelen. Dat is op zich niet zo erg, maar aangezien de busrit 10 uur duurde, was ik op een gegeven moment niet zo blij meer.

Bij de grens met Jaffna kregen we een paspoortcontrole (die had ik gelukkig bij me). Zann en ik moesten als enige uitstappen en onze gegevens opschrijven. Hoewel ik wist dat er niets aan de hand was, kwam het wel heel beangstigend over. Al die militairen met wapens in een omgeving met kapotgeschoten huizen.

In Jaffna hebben we heerlijk geslapen in 'Theresa Inn'. De volgende morgen hebben we een fiets gehuurd en door de stad gefietst. We hebben de bibliotheek bezocht en het park, want het was childrensday. Dat is ongeveer hetzelfde als vaderdag en moederdag. En alle kinderen waren in het park aan het spelen. Dat was echt een leuk gezicht!

Ook hebben we het 'Ducht Fort' bezocht. Want ja, de Nederlanders zijn hier geweest en hebben hele bouwwerken achtergelaten. Jammer genoeg waren grote delen helemaal verwoest door de oorlog. De mensen zijn hier trouwens erg vriendelijk en vrolijk! Wat ik overigens ook zou zijn, na zo'n lange tijd oorlog, eindelijk vrede te hebben.

Vandaag ben ik voor het eerst bij de tandarts geweest. Het is een hele aardige vrouw die goed engels spreekt. Hoewel ik natuurlijk geen singalees spreek, doet ze volgens mij wel erg onaardig en neerbuigend tegen haar assistentes. Het is een hele kleine privekliniek met twee assistentes. Zij doen de administratie en maken afspraken. Ook maken zij de boel schoon na elke patient. (ik zeg expres schoon, want steriel kunnen we het niet noemen! haha) Maar de assistentes helpen niet echt bij de behandeling zelf. Ik vrees dus dat ik de komende 4 weken alleen mag kijken.

Ze wil trouwens dat ik van 8 uur 's morgens tot 7 uur 's avonds kom. Dat ga ik dus niet doen. Maar vanavond heb ik gelukkig een gesprek met Dhammike om te praten over wat ik precies wil. Dus ik denk dat het allemaal wel goed komt.

Vanavond ga ik mama en bart weer bellen! En ik ga proberen oma en opa te bellen rond 5 uur. Het helpt om ze weer eventjes te horen. Ik hoop ook echt dat Madeleine naar India kan komen! Ik weet zeker dat het me alleen ook gaat lukken. Maar het is zo'n fijn vooruitzicht! En het lijkt me zo gezellig!

Volgens mij is dit verhaal al iets positiever dan de vorige verhalen! Dus dat is een goed teken!

Dag lieve allemaal! Ik hou van jullie

Voor het eerst Kandy in.

Dinsdag 27 September 2011, Kandy

Oke, op dit moment ben ik de definitie van een cultuurshock! Ik heb het warm, word misselijk van het eten, ben een beetje bang op straat, snap niets van dit land en wil zo snel mogelijk naar huis!

Natuurlijk ga ik nog niet naar huis, maar stiekem heb ik besloten dat al sik me niet beter ga voelen, ik niet meer naar India ga. Maar diep in mijn haart, heel diep, weet ik dat het goed komt en dat dit gevoel over gaat.

Gisteren ging ik dus met Ashika de stad in. Blijkt dus dat ik helemaal niet in Kandy verblijf. Ik moet eerst 25 minuten in de bus. De bussen zijn krap, vol en warm. De meeste mensen spreken geen Engels en de bestemming van de bus staat in het Singalees geschreven. Doodsbang en onzeker maakt het me, haha! Zann snapt de bussen nu wel helemaal, dus er is hoop voor mij!

In de staad aangekomen, gingen we eerst en simkaart scoren. Na een kwartier singalees gebabbel aan te hebben gehoord, word me medegedeeld dat ik Ashika's simkaart voor 6 weken mag lenen. ' uhm oke!?' Voor 350 roepies(minder dan 3 euro) kan ik voor 90 minuten naar Nederland bellen.Iets met een speciale actie ofzo. Lekker goedkop dus!

Verder hebben we door de stad gelopen en ik kan je vertellen dat alles op elkaar lijkt. Nog iets wat me doodsbang en onzeker maakt, haha! Rond 5 uur gingen we naar de dagelijkse dansshow met traditionele dansen en vuurachts zoals vuurspuwen en lopen over hete kolen.

Toen moest ik weer met die verschrikkelijke bus terug. En daarna in het pikkedonker (geen lantarenpalen en het is om 18.00 uur donker) de heuvel op 'klimmen' naar huis. Op dat moment dacht ik bij mezelf: ' Geen idee wat ik hier doe! Morgen ga ik naar huis!'

Na het eten(curry natuurlijk) ben ik gaan douchen en heb ik onder de douche wederom een lekker potje gejankt. Ik ben in bed gaan liggen onder mijn spinnenvrij(hoop ik) muskietennet/tent en toen kon ik eindelijk mijn lieve Bart en mijn lieve mama bellen! Dat was gewoon heerlijk en dat heeft me zeker opgepept! Ik kon daarna heerlijk, met toch nog een beetje heimwee, gaan slapen.

Vanmorgen voelde ik me best opgewekt. Ahsika kwam me op 9.00 uur ophalen en we gingen op weg (met de bus helaas) naar Royal Hill Park. Dat is een heuvel met een schritterend uitzicht over Kandy. Ook is er een tempel met een reusachtige Buddha op het dak die waakt over Kandy.

na de luncht, bestaande uit een papperige pannekoken met aardappel, die ik natuurlijk alleen met mijn rechterhand mocht eten, gingen we weer naar een andere heuvel. Onderweg heb ik een houten olifantje en een Batik gekocht.

Op de terugweg gingen we nog een langs de supermarkt om wat sap en limonade te kopen. Om 3 uur was ik weer thuis. Ik heb gedoucht, geslapen en gegeten.

Straks ga ik mama en Bart weer bellen. Hopelijk voel ik me dan nog beter daarna!

Ik besef me ineens dat ik veel negatieve dingen schrijf, maar dat wordt hoop ik snel beter.

Ik word trouwens heel blij van de lieve kusjes-foto's in mijn reisdagboek!

Ik hou van jullie allemaal! Dikke kus!

Veilig aangekomen!

Hallo allemaal,

Eindelijk kan ik iets van mijzelf laten horen! Ik zal even overtypen(als dat een woord is) wat ik tot nu toe in mijn reisdagboek heb geschreven:

Maandag 26 september 2011, Kandy

Pff jeetje wat een lang reis gisteren! Toen ik gister(of eigenlijk zaterdag) op schiphol stond, vond ik het zo ontzettend fijn dat iedereen er was. Het maakte het misschien wel erg moeilijk, maar als ik nu aan thuis denk, weet ik dat als ik terug kom, iedereen er gewoon nog is. Dat is een fijn idee!

Het wachten op schiphol viel best mee als ik maar niet aan thuis dacht. Ik heb nog een mackroket gegeten en een caramel macchiato gedronken bij starbucks. (Mijn laatste kroketje was heerlijks trouwens, omdat ik wist dat het de laatste in 12 weken zou zijn, haha!)

In het vliegtuig he bik heerlijk films gekeken. ' Water for Elephants' en Something borrowed'. De tijd ging wel snel gelukkig. Al had ik op een gegeven moment toch wel zere benen, aangezien ik natuurlijk niet optimaal met mijn voeten bij de grond kwam:) Ook erg jammer was dat er een wel erg brede man naast me zat die de hele reis ' family guy' heeft gekeken en daarbij hardop lachte!

Op het vliegveld in Dubai ging de tijd heel snel. Ik heb een grote cola van wederom MacDonalds gedronken en heb het boekje gelezen met de lieve tekstjes van iedereen. Dat was zo ontzettend lief, dat ik een half uur heb gehuild en gedacht: ' Er zijn zoveel lieve mensen thuis. Waarom ga ik in godsnaam weg?'

Toen moest ik het vliegtuig weer in en had ik gelukkig weer wat afleiding. De stoel naast me was vrij en ik heb 4 uur lang heerlijk geslapen.

Bij de douane in Colombo keek een man heel nadenkend naar mijn visum. '42 days aahh! What are you going to do here?' Ik een beetje onzeker: 'I'm on a vacation, I'm a tourist. 'Oke walk!' zei de man met een zware boze stem. Dat zal nog wat worden in India dacht ik bij mezelf!

Toen ik in de hal aankwam, kwam er een heel iel mannetje op me af met een bord met mijn naam er op. Hij zei: 'I reconized our face, because I searched for your picture on facebook!'
Dit was Ashika een jongen van 26jaar. Hij werkt samen met zijn zwager en zus voor 'the green lion'. Hij en zijn zwager Dhammike zijn mijn aanspreekpunt tijdens mijn verblijf. De zus, ben haar naam weer eens kwijt, kookt voor me.

We stapten in een bus met en prive-chauffeur. het zou ongever twee uur duren tot we bij het huis waren zei Ashika. Nou het duurde voor mijn gevoel een eeuwigheid! Het rijden bestaat hier voornamelijk uit heeeel hard inhalen. In Nederland zouden we het roekeloos rijgedrag noemen. Hier doet iedereen dat.

Na 4 uur rijden bij het huis aangekomen, werd ik rondgeleid in het huis. Ik heb een kamer allen, dat is echt fijn. Er is een woonkamer, een keuken en een badkamer. De wc is alleen kapot. Je moet een eeuwigheid wachten tot de spoelbak vol is (zodat je bijna in je broek plast bij het zien van al dat water). Daarna moet je met je hand in de spoelbak om door te trekken. De douche is koud, maar dat is wel fijn hier.

Ik zit hier samen met een Amerikaans meisje. Ze heet Zann en is 18 jaar oud. Ze is hier al voor 6 weken en blijft ook nog 6 eken. Zij helpt 's ochtends in een weeshuis en geeft 's middags Engels in een tempel. Toen ik hier aankwam, was ze er niet en ik was helemaal allen. Toen voelde ik me echt verschrikkelijk. Ik heb ongeveer een uur gehuild en serieus gedacht dat ik de volgende ochtend het eerste vliegtuig terug naar huis zou nemen!

's Avonds hadden ze speciaal voor mij minder pittig eten gemaakt. Rijst met groenten. Ook een klein beetje hele hete champignons om te wennen. Daarna ben ik meteen naar bed gegaan om 8 uur. Dat is in Nederland half 3 's middags.

Terwijl ik de volgende morgen, vandaag dus, aan een broodje zat, werd ik meteen geconfronteerd met mijn grootste angst. Een super grote spin zat op de muur recht voor me. het verbaaste me echt dat ik nniet meteen in paniek raakte. Ik heb dat beest voor een half uur in de gaten gehouden totdat Ashika kwam. Hij heeft hem buiten gezet (natuurlijk niet doogemaakt, want stel je voor dat het een je van je voorouders is. Hoewel ze bijtende beesten wel doodmaken, gek he?) Ik ben nu dus steeds bang dat die spin weer naar binnen komt!

Ashika heeft me het een en ander van de do's en dont's verteld en informatie over veiligheid. Ook ken ik nu een aantal singalese woorden. Net heb ik geluncht. Een soort noodles met groenten en ei. Vandaag ga ik nog met Ashika kandy de stad te leren kennen. Ook ga ik een simkaart kopen! Dan kan ik Bart en m'n moeder weer even horen!

Nog maar een paar uurtjes!

Hallo allemaal!

Mijn koffer staat inmiddels klaar in de woonkamer. Hij is helaas toch iets zwaarder dan ik gehoopt had!Gelukkig mag ik 30kg meenemen, aangezien mijn koffer precies 29kg weegt

Over iets meer dan een uur stappen we in de auto om naar Schiphol te rijden. Ik begin nu eigenlijk pas een beetje te beseffen dat ik ECHT weg ga! Ik vlieg vandaag om 15:30uur en moet een overstap maken in Dubai. Daar moet ik dan bijna 3 uur wachten voordat ik verder vlieg naar Colombo.

Ik vind het ontzettend spannend allemaal, maar ik zie wel hoe het loopt! Zodra ik de kans zie, laat ik iets van me horen. Maar ik weet natuurlijk niet wanneer en hoe.

Ik ga jullie missen allemaal!Bedankt voor jullie lieve berichtjes en cadeautjes!

xkus Dorien