Hallo allemaal,

Eindelijk kan ik iets van mijzelf laten horen! Ik zal even overtypen(als dat een woord is) wat ik tot nu toe in mijn reisdagboek heb geschreven:

Maandag 26 september 2011, Kandy

Pff jeetje wat een lang reis gisteren! Toen ik gister(of eigenlijk zaterdag) op schiphol stond, vond ik het zo ontzettend fijn dat iedereen er was. Het maakte het misschien wel erg moeilijk, maar als ik nu aan thuis denk, weet ik dat als ik terug kom, iedereen er gewoon nog is. Dat is een fijn idee!

Het wachten op schiphol viel best mee als ik maar niet aan thuis dacht. Ik heb nog een mackroket gegeten en een caramel macchiato gedronken bij starbucks. (Mijn laatste kroketje was heerlijks trouwens, omdat ik wist dat het de laatste in 12 weken zou zijn, haha!)

In het vliegtuig he bik heerlijk films gekeken. ' Water for Elephants' en Something borrowed'. De tijd ging wel snel gelukkig. Al had ik op een gegeven moment toch wel zere benen, aangezien ik natuurlijk niet optimaal met mijn voeten bij de grond kwam:) Ook erg jammer was dat er een wel erg brede man naast me zat die de hele reis ' family guy' heeft gekeken en daarbij hardop lachte!

Op het vliegveld in Dubai ging de tijd heel snel. Ik heb een grote cola van wederom MacDonalds gedronken en heb het boekje gelezen met de lieve tekstjes van iedereen. Dat was zo ontzettend lief, dat ik een half uur heb gehuild en gedacht: ' Er zijn zoveel lieve mensen thuis. Waarom ga ik in godsnaam weg?'

Toen moest ik het vliegtuig weer in en had ik gelukkig weer wat afleiding. De stoel naast me was vrij en ik heb 4 uur lang heerlijk geslapen.

Bij de douane in Colombo keek een man heel nadenkend naar mijn visum. '42 days aahh! What are you going to do here?' Ik een beetje onzeker: 'I'm on a vacation, I'm a tourist. 'Oke walk!' zei de man met een zware boze stem. Dat zal nog wat worden in India dacht ik bij mezelf!

Toen ik in de hal aankwam, kwam er een heel iel mannetje op me af met een bord met mijn naam er op. Hij zei: 'I reconized our face, because I searched for your picture on facebook!'
Dit was Ashika een jongen van 26jaar. Hij werkt samen met zijn zwager en zus voor 'the green lion'. Hij en zijn zwager Dhammike zijn mijn aanspreekpunt tijdens mijn verblijf. De zus, ben haar naam weer eens kwijt, kookt voor me.

We stapten in een bus met en prive-chauffeur. het zou ongever twee uur duren tot we bij het huis waren zei Ashika. Nou het duurde voor mijn gevoel een eeuwigheid! Het rijden bestaat hier voornamelijk uit heeeel hard inhalen. In Nederland zouden we het roekeloos rijgedrag noemen. Hier doet iedereen dat.

Na 4 uur rijden bij het huis aangekomen, werd ik rondgeleid in het huis. Ik heb een kamer allen, dat is echt fijn. Er is een woonkamer, een keuken en een badkamer. De wc is alleen kapot. Je moet een eeuwigheid wachten tot de spoelbak vol is (zodat je bijna in je broek plast bij het zien van al dat water). Daarna moet je met je hand in de spoelbak om door te trekken. De douche is koud, maar dat is wel fijn hier.

Ik zit hier samen met een Amerikaans meisje. Ze heet Zann en is 18 jaar oud. Ze is hier al voor 6 weken en blijft ook nog 6 eken. Zij helpt 's ochtends in een weeshuis en geeft 's middags Engels in een tempel. Toen ik hier aankwam, was ze er niet en ik was helemaal allen. Toen voelde ik me echt verschrikkelijk. Ik heb ongeveer een uur gehuild en serieus gedacht dat ik de volgende ochtend het eerste vliegtuig terug naar huis zou nemen!

's Avonds hadden ze speciaal voor mij minder pittig eten gemaakt. Rijst met groenten. Ook een klein beetje hele hete champignons om te wennen. Daarna ben ik meteen naar bed gegaan om 8 uur. Dat is in Nederland half 3 's middags.

Terwijl ik de volgende morgen, vandaag dus, aan een broodje zat, werd ik meteen geconfronteerd met mijn grootste angst. Een super grote spin zat op de muur recht voor me. het verbaaste me echt dat ik nniet meteen in paniek raakte. Ik heb dat beest voor een half uur in de gaten gehouden totdat Ashika kwam. Hij heeft hem buiten gezet (natuurlijk niet doogemaakt, want stel je voor dat het een je van je voorouders is. Hoewel ze bijtende beesten wel doodmaken, gek he?) Ik ben nu dus steeds bang dat die spin weer naar binnen komt!

Ashika heeft me het een en ander van de do's en dont's verteld en informatie over veiligheid. Ook ken ik nu een aantal singalese woorden. Net heb ik geluncht. Een soort noodles met groenten en ei. Vandaag ga ik nog met Ashika kandy de stad te leren kennen. Ook ga ik een simkaart kopen! Dan kan ik Bart en m'n moeder weer even horen!